O Coiro tamén chora

Peza de María Velilla PII, que ilustra as bágoas
que o coiro derrama hoxe.

Hoxe é un día moi triste para nós, xa que me acabo de enterar que hai un de vós que xa non está. Falta Luís, o nóso compañeiro de Iniciación A, xa non está...
Vamos a botar de menos a súa alegría, as súas prisas por rematar, as súas pulseiras, xa non teremos a quen chamar Ángel, xa ninguen dirá iso de "los que llevamos trenzas", as ensaimadas non nos van a saber igual...
Non teño moito máis que poder dicir porque as palabras non me saén. Só sei que o vamos a botar moitísimo de menos,  e que o lúns a clase non vai ser igual, porque vai haber unha cadeira valeira na clase, cada vez que chamen á porta esperaremos que sexa el, pero me temo que non  vai ser así aínda que de Luís se pode esperar todo, como a súa última visita en cadeira de rodas á clase, na que cando sorprendidos o vimos entrar pola porta mirando as nosas caras de de sorpresa dixo algo así como " se non veño eu quen lle vai a tocar as narices ó profe"
O coiro chora, as nosas ferramentas están tristes, pero máis tristes estamos nós...
Ata sempre Luis... unha aperta.


Carta publicada no Progreso de Lugo que fala sobre Luis

Bolsos

Xa recuperado da gorxa e sen febre aquí estamos outra vez, con forzas para este último mes que nos queda de curso, así que para que vos inspiredes e entre todos tempregguemos as nosas forzas para dalo todo vos deixo un aperitivo do que se fai na clase. Espero que vos guste.

Ania PIB

Carmen PIA

Luisa PII

Novas Follas

Ainda que xa pasou, onte foi o Día das Letras Galegas, e como esta está a ser unha semana un pouco complicada por diferentes razóns, me gustaría adicarlle unha entrada.
Como non sei de ningún libro sobre o coiro en Galego, imos facer unha derivación, o Día das letras galegas se celebra este día xa que foi o dia que se publicou Cantares Gallegos de Rosalía de Castro no ano 1863. E como Rosalía tamén escribiu un libro chamado Follas Novas o podemos vincular coas Novas Follas  que estamos a elaborar na clase. Baseandonos en dúas técnicas.

Celsa P1B

O modelado en repuxado con recheo.

Mónica P1B

Kelly P1b

Raquel P1A

A transferencia de Texturas

Traballando cun Mestre

Como xa saberedes o pasado venres tiven a oportunidade de coñecer o artesán estadounidense Charlie Davenport, este artesán traballa para a empresa Tandy Leather Factory desenvolvendo novos produtos didácticos e ferramentas, ademais de ser o encargado de xestionar o blog da empresa e os perfís desta en Facebook.

 Charlie ademáis tuvo detalle de adicarlle unha foto dunha das súas pezas ós alumnos da Emao, con verbas cheas de sentimento e sabedoría.
"Todo artista do coiro debería divertirse co que fai... se ti o pasas ben, te divirtes, os teus proxectos mellorarán máis rápido"

1- O primeiro paso que seguimos foi recortando o debuxo proposto transferiu o debuxo do papel ó coiro. A cabeza do touro mediante o uso dun buril pasou dun folio  a un anaco de pel de vaca.

2- Empregando a coitela xiratoria fixounha incisión no coiro seguindo as liñas exteriores do debuxo.

3- O deseño incisado queda así. Se o repasaramos cun buril xa o poderíamos deixar así como un incisado simple.

4- A  continuación cun mateador de cuña repasamos o brde exterior do debuxo, así queda sobreposto ó fondo do deseño.

5- Unha vez que xa rematamos o labrado tradicional as liñas do debuxo se repasan con burís. Para darlle máis realidade tridimensional cun bisturí se fai un corte  en paralelo o plano por debaixo das orellas.

 6- Co buríl repasamos os bordes coa idea de redondear os bordes para darlle máis realismo e darlle textura ás diferentes partes da cabeza.

7- Este sería o último paso para rematar a técnica coñecida como "figure carving", é dicir, labrado figurativo.

Mañá.: ¿Queres máis?

Sempre merece a pena...



Primeiros pasos no incisado

Soamente como adianto, ¿poden merecer a pena 26 horas de autobus, dúas de tren e tres taxis para pasar unha mañán en Jerez de la Frontera? Resposta  SI, tiven a sorte de poder desplazarme e coñecer ó mestre Charlie Davenport, pasei con el toda a mañán de onte, venres, e falamos moito, aprendín moitisimo máis e veño cargado de regalos, así que me repito, Sempre merece a pena unha paliza de viaxe para xogar co coiro...

Charlie mateando cun mazo feito polos mestres da
Escola Carlos Corral e Pepe Pereira

Touro rematado

Coincidencias da vida realizou un labrado da cabeza dun touro, Tony Laier a cabeza dun cervo, cando lle preguntamos que porqué sempre animais con cornos, non soubo responder, pero o acabado final merece a pena

Soamente quedan unhas horas para a clase maxistral de Charlie Davenport en Jerez de la Frontera, aquí vos deixo para que vos fagades unha idea de quén é este compañeiro de oficio.

Toda unha vida...

Aínda que non é o habitual, quero facer unha entrada un pouco persoal, xa que se trata dunha data moi especial. Estes días materialízase un tramite, unha xubilación, que non un retiro, xa que hai cousas que se levan no sangue, e o sangue se pasa en día indo e vindo ao corazón, así que algo debe quedar. Xubílase unha persoa moi especial para min, Neli, de quen podo dicir que é a miña nai nisto do coiro, que nunca dixo non, nin ocultou nada e axudoume moito dende o principio, hai case doce anos cando a súa tenda aínda estaba na pontevedresa praza da Ferraría. E aínda que doce anos parecen moito para ela non o son, xa que a xubilación lle chega despois de máis de 50 anos de traballo subministración aos traballadores do coiro na cidade e a provincia.

Sempre cunha palabra amable, transmitindo confianza e disposta a escoitar alí estaba, e por agora segue, animándonos no noso traballo, dándonos ideas e motivándonos para que seguísemos adiante, e ata aquí chegamos, aínda que estamos dispostos a continuar traballando, innovando e conservando...
Dende o máis profundo do corazón !!!MUCHÍSIMAS GRACIAS¡¡¡
A empresa non desaparece, e outra xeración toma o relevo, moito ánimo e xa sabeis onde estamos.

!!!NELI, MOITAS GRAZAS por TODO¡¡¡