venres, 31 de maio de 2013

Ubrique, capital nacional do Coiro

Se hai alguna vila que destaca pola tradición do traballo do coiro, e sobre todo pola súa marroquinería é Ubrique, una pequeña vila de Cadiz, cunha gran traxectoria e fama mundial polos seus traballos. Pois ben, esta fin de semana con máis razón que nunca, por tres motivos especiais...
1. Se celebra o "Dia del Petaquero", que se celbrará o venres e o sábado. Máis Info
2. Se clausura o segundo Master de deseño en Pel da Fundación Loewe, no que participan os nosos xa coñecidos amigos Isaac, Elena, Mario, Jose e Naín...Máis Info
3.Se retoman os Encontros Nacionais do Coiro, que despois de uns anos se retoman...Alí haberá exposicións, presentación, mercadillo, ferramentas, materias primas, e  obradoiros. Para máis info

Sheridan xa ten Emperatriz.

Despois de un tempo con este blog algo paradiño retomamos o traballo nesta data tan especial.
Imos por partes...
Do pasado 17 ó 19 de maio tivo lugar en Sheridan (Wyoming, USA) o "19 Rocky Mountain Leather  Trade Show 2013" a que quizais sexa o encontró máis importante de provedores, artesáns e público en xeral. Estes días se celebran cursos, conferencias, presentacións, e se realiza o "World Leather Debut", que por así dicilo sería o concurso máis importante do noso oficio. O resultado final do concurso foi o seguinte:

The Leather Crafters & Saddlers Journal
Con motivo de este evento ten lugar tamén a entrega do Premio Anual "Al Stohlman Award ", en esta edición a gañadora foi Akiko Okada, una xaponesa de Kanagawa (cerca de Tokio, Xapón), que é una experta no Labrado Tipo Sheridan, do que impartiu cursos por todo o mundo, sobre todo nos EUA. Dende aquí ¡¡Noraboa Akiko!!
The Leather Crafters & Saddlers Journal

luns, 13 de maio de 2013

Leo o "Guarnicionero"

Leo traballando no seu Obradoiro
A única pena que me quedou da exposición foi a participación deste Mestre, Leo Zoreda, que por motivos de ultima hora non puido participar en "100x100 Coiro", ainda que esperamos que un día de estos nos faga una visita sorpresa...
-¿Cómo empezaste en el cuero?,
Yo a la tardía edad de 22 años comencé a montar a caballo sin atenerme a ninguna disciplina deportiva. Nunca había “tratado con el cuero” anteriormente, hasta que fui adquiriendo mis primeros aparejos para mi propio caballo, entre ellos, una montura usada.
-¿Cómo descubriste el noble material? Aquella montura era de una calidad bajísima hecha por alguien que no era guarnicionero y como era de esperar, en pocos días se rompió. Aunque desaconsejado por mis amigos me armé de seguridad en mí mismo –que importante herramienta esta- y me dispuse a desmontarla y reparar su avería. Como su estética no me agradaba del todo le hice unos “adornos” (ahora para mí una aberración) y al ver los resultados mis amigos me ovacionaron unos y otros desconfiaron de que yo fuera el autor. Con el ánimo de algunos y el disgusto de mis padres, abandoné el Banco de Castilla y me lancé a abrir mi propio taller de guarnicionería, con los cuatro conocimientos que yo había adquirido de desmontar aquella montura. A día de hoy continúo sin tener maestro y orgulloso de ser autodidacta
Jamuga feita por Leo
 -¿Qué tiene el cuero que no tenga otro material? El cuero es un material “vivo” como pocos, es una material que se ha tratado químicamente para que no se pudra pero sigue siendo una piel viva, por la noche abre su flor a la humedad y es tan agradecido que cada minuto que le dediques te lo recompensa en belleza. No se sabe porqué pero cuando alguien emplea mucho tiempo en una pieza, con mayor o menor arte, la gente al contemplarlo se emociona.
-Dentro de las técnicas que conoces ¿cual es tu favorita?
No puedo definirme pero seguramente sea el diseño, el buscar que todo sea más anatómico y ergonómico. 
-¿Que pieza tienes ganas de hacer y todavía no has hecho?
Son etapas que se van cumpliendo, ahora estoy en la fase en la que deseo hacer una montura de vaquera de amazona, cuando cumpla esa fase ya tengo el próximo reto pensado.
-¿Que consejo le darías a alguien que está empezando?
Que sea muy aficionado, que es la forma en que uno es una esponja y todos los pequeños detalles se te graban en la retina. Que sea muy ordenado, que se respete como artesano, pero sobretodo que tenga mucha confianza en si mismo, si hay algo que desconoce el ser humano son sus limitaciones.
A ferramenta favorita de Leo
 -¿Tienes alguna herramienta “especial”? Tengo muchas. En primer lugar las que me fabricó mi padre, desaparecido recientemente, y que fue el mejor tornero-fresador del pais. Luego tengo algunas históricas que superan el siglo y alguna otra de mi invención que solo yo utilizo. Investigo mucho sobre eso.





Máis Información:
http://www.zoreda.es/
http://www.zoreda.es/escuela.html







venres, 12 de abril de 2013

El Maestro Miguel

Con este título me refiro a Miguel Marcos, Maestro polo que sabe , Maestro polo que ensina.
Creo lembrar que no ano 2006, xa choveu, alá polo mes de setembro, puiden desfrutar dunhas vacacións en Madrid coa que naquel momento era a miña moza e hoxe a miña muller, en "La casa del Libro" de rúa Gran Vía entramos a botar un  ollo, e atopei un libro moi bó, de Valerie Michel sobre o traballo do coiro, e un mozo se acercou e me preuntou se traballaba o coiro, cando lle respostei que sí comezou una conversa do máis interesante sobre o trenzado, este mozo ´me falou sobre algo do que non oíara falar nunca, as cabezas de turco, e así estuvemos un bó rato falando. Para rematar intercambiamos correos electrónicos.
Anos despois e cando inauguro a miña primeira exposición sobre o coiro, descubro asombrado por una conversa a través de Facebook, máis ben me descubriron, que un dos Mestres que expón nesta exposición é aquel mozo co que falei en "La casa del Libro",  debemos levar un par de anos  como amigos nesta rede social e foi agora cando nos percatamos... que pequeño é o mundo...
Miguel Marcos é un home que seguíu o seu soño, e na miña opinión o acadou con creces...
Cómo empezaste en el cuero?, ¿Cómo descubriste el noble material?
  Hace 17 años tuve la revelación al conocer a una pareja de artesanos que en una playa vendían pulseras de cuatro redondas, y desde entonces no pude parar de trenzar y de intentar superarme a mi mismo ya que el trenzado es mas que una técnica es mas bien un malabarismo de diminutos movimientos y horas en silencio repitiendo secuencias y tratando de recordar cientos de pasos...
¿Qué tiene el cuero que no tenga otro material?
El cuero te acompaña y te ve envejecer y cambia con el tiempo al igual que la persona que lo porta
Dentro de las técnicas que empleas ¿cómo las describirías?
La descripción básica es imposible, pero Utilizo técnicas norteamericanas y argentinas prácticamente y casi todos los nudos los hago con potro, y lo que esta encima de los nudos son costuras
¿Qué pieza tienes ganas de hacer y todavía no has hecho?
No me gusta fabricar objetos, prefiero expresar ideas y comunicarme sin palabras, tratar de encontrar la belleza en la geometría de un nudo.
¿Cuánto tiempo te puede llevar una trenza?
Lo de las horas de trabajo la verdad es que no lo se, para mi un nudo son diez minutos, pero si alguien me espera resulta que llego 2 horas tarde :0) dentro de un nudo suele haber otro y a su vez en su interior otro mas, es algo así como intentar encontrar una respuesta a una pregunta que no conozco, quizás porque el cuero es la unión de la vida y la muerte.
  Aquí podedes ver outra entrevista a Miguel que publicaron no blog Artesanio
http://artesanio.com/blog/2011/03/secretos-del-cuero/#more-5304


Ademáis de compartir con Miguel o amor polo coiro comparto tamén un "vicio" moi sano, a ferramenta, e nestas fotografías e no seu blog podedes ver  ademáis dos seus traballos alguna das súas xoias de colección...

Grazas Miguel, e que saibas que te esperamos en Vigo....






Máis pezas de Miguel Marcos en
http://secretosdelcuero.blogspot.com.es/





.

venres, 5 de abril de 2013

Os Primeiros Frutos

Despois de que o gran Michael Nadeau, fixera a súa demostración sobre o modelado tres das asistentes decidiron arriscarse e poner en práctica este técnica e alguna outra das que o Mestre nos explicou...
Parabéns a Carmen, Noemí e Mirou polo traballo...
Primeiras Probas de Modelado on PhotoPeach

mércores, 27 de marzo de 2013

Rematando...

Como xa sabedes todos o pasado venres coa conferencia de Franklin Pereira clausuramos a Exposición "100x100 Coiro". Franklin ilustrounos sobre a Historia dos nosos oficios do Coiro, e as vangardas artísticas do coiro na actualidade...
Franklin veu acompañado pola súa muller Ana Caldas, que tamén participou na exposición.
Podedes ver alguna fotos da clausura en:
 http://bibliotecadaemao.blogspot.com.es/2013/03/clase-maxistral-de-franklin-pereira.html
E agora que xa todo rematou, a exposición xa está desmontada, as pezas xa están camiño ós seus autores... Queremos agradecervos a todos a vosa colaboración, as vosas visitas e o voso interés pola exposición, en breve comezaremos a traballar para a exposición de fin de curso de alumnos e quizais empecemos a pensar en outra exposición de coiro, nunca se sabe....
Agradecer tamén o traballo ben feito de un equipo, o de Syncro, Mónica e Fran, que fixeron uns traballos incríbles dunha calidade máis que profesional. GRACIAS
Aquí vos deixamos una ligazón para que vexades o último que fixeron, un video sobre a exposición que merece un Oscar... http://www.syncro-estudio.es/reportaje-industrial.html
A desfrutar das vacacións, para vir coas pilas ben cargadas......

Emil Gatev

Peza gañadora do Tribute to F.O. Baird Contest
Un dos artesáns que participaron en "100x100 Coiro", é Emil Gatev, o que enviou as súas pezas dende máis lonxe, dende una vila de Bulgaria que se chama  Tryavna. Agora que as pezas de Emil están viaxando para volver ás máns do seu creador, coñecemos o resultado do Tribute to F. O. Baird Contest, organizado polo IILG na categoría Master.



Emil respostou así ás preguntas que lle fixemos para a Exposición.
¿Qué tiene el cuero que no tenga otro material?
Pienso en el cuero no como un sub producto de origen animal o un medio de lucro, sino un amplio campo en blanco para expresar la aceptación de artesano de la vida, sentimientos, pensamientos e ideas. Fácil de trabajar, emocionante de dominar, poderoso en sí.
Dentro de las técnicas que conoces ¿cúal es tu favorita? 
Cuando se habla de técnicas de trabajo del cuero no son otra cosa sino las pautas para empezar, el resto es inspiración, la improvisación, la experimentación, el amor. Me gusta retarme a mí mismo utilizando diferentes aspectos del labrado del cuero, diversos enfoques, mezclar  ideas modernas dando cuenta del espíritu orginal.
Carteira decorada coa técnica do Stained Carved
Aquí hay algo que yo no lo llamaría recomendable, pero encuentro algo interesante y con mucho gusto lo comparto con ustedes. Ya se sabe, es conocida,  pero no lo suficientemente popular, el "Labrado con Manchas" . En pocas palabras: se inicia al derramar diferentes tintes de piel y las manchas en forma de curvas van pintando el labrado (Lit).El estado de ánimo y el impulso interior se encargarán del resto.
¿Que pieza tienes ganas de hacer y todavía no has hecho?
Como la gente dice desde  hace mucho tiempo: "cuanto más aprendes, más te das cuenta de lo poco que sabes". Acepto mi profesión de la misma manera, en los trabajos manuales te das cuenta de lo que te queda por hacer. Así que tengo nuevas ideas de vez en cuando  cambio no sólo con el tiempo sino conmigo mismo.
¿Que consejo le darías a alguien que está empezando.?
Ferramenta favorita de Emil
Yo aconsejaría no sólo los principiantes, pero todos los admiradores del trabajo del cuero un par de cosas: seguir sus instintos internos y creencias, no rechazar lo que no se entiende y por último pero no menos importante, mientras que siempre se sienten a la vez el  trabajo y  los sentimientos
¿Tienes alguna herramienta “especial”?

Nadie puede descuidar o subestimar cualquier herramienta del conjunto básico empezando con el más simple y al mismo tiempo esencial - El cuchillo giratorio. Y ... aquí viene la mano!